"Ben bir köpek kuaförüyüm. Müşteri her ay aynı "köpeği" getiriyor. Açıkça bir rakun. Kimse bunu kabul etmeyecek. İlk randevu Ocak ayında. Kadın "Pomeranian karışımı" bir bakım planladı. Bir rakun getirdim. Gerçek rakun. Bir köpek taşıyıcısında. Baktım. "Hanımefendi, bu" "Adı Biscuit. Sadece biraz kesme lütfen. Matleşir." Yöneticim tam orada duruyordu. Başını salladı. "Standart Pomeranian paketi mi?" "Evet lütfen." Bir rakunu temizledim. Şaşırtıcı derecede işbirlikçiydi. Muhtemelen alışkındır. 65 dolar aldı. 20 dolar bahşiş verdi. Biscuit aylık olarak geri dönüyor. Aynı rutin. Kimse bariz olanı dile getirmiyor. Diğer kuaförler onu yıkıyor. Tırnaklarını kes. Dişlerini fırçala. Önce/sonrası fotoğraflarımız sergileniyor. "Bisküvi - Pomeranian Karışımı." Görünür bir rakun. Siyah maske. Halka kuyruklu. Pati yerine eller. Dinlenme odamızdaki çöp kutusundan yiyor. Yeni çalışan geçen hafta başladı. Biscuit'in randevuyu gördüm. "Programda neden bir rakun var?" Herkes sessizleşti. Müdür, "Bu Biscuit. O bir Pomeranian karışımı." "Ama kelimenin tam anlamıyla öyle" "Değerli bir müşteri. Zamanında ödeyen. Bir sorunumuz var mı?" Yeni kız tartışmadı. Dün sağlık müfettişi geldi. Rutin kontrol. Biscuit'in bir patlama yaptığını gördüm. "O bir rakun mı?" Sahibi başını kaldırmadı. "Pomeranian karışımı." Müfettiş bir şey yazdı. Sol. Denetimi geçtik....