Bu sabah Raytheon'da üst düzey biriyle bu dahi adamla sohbet ettim. "Çok panikliyoruz. Mühendis bulamıyoruz. İki yıldır bir pozisyonumuz açık. Çocuklar artık gerçek bölüm okumuyor." Atlas Shrugged'ı anımsatıyordu, orada beceri yaşlanıyor ve hiçbir yenisi yoktu.

Ben: <Gecekondu sahibinden daire almak büyük kişisel risk alıyor, hataları kaldırıyor, ısıtmayı düzeltiyor, tekrar güzel bir şey yapıyor> ONLAR: Tamam ama kira artırıyor musunuz? BEN: Evet, aylık 400 dolardı çünkü velociraptor büyüklüğünde hamam böcekleri vardı ve orada ısı işe yaramadı, bu yüzden milyonlar yatırarak düzeltmek zorunda kaldık Onlar: Yani sen kan emen bir gecekondu lordusun Ben: Hayır, sakinlerin mutsuz olduğu mülkleri alıp tekrar güzel hale getirdik onlar: Bunu kalbinden dolayı yapmalısın ve kira yükseltmesin Ben: Haşere Kontrol Ekibi ücretsiz çalışmalı mı? onlar: Bu farklı Ben: HVAC uzmanı ücretsiz çalışmalı mı? onlar: Bu farklı Ben: Ücretsiz mi çalışıyorsun? onlar: Bu farklı ben: neden ücretsiz çalışmalıyım? Onlar: Konut bir insan hakkıdır ve zenginsin ben: Çalışmak için para almazsam nasıl zengin olabilirim? Onlar: Siz emlakçılar hepiniz zenginsiniz Ben: Buradaki çelişkini görüyor musun? onlar: Hayır, sen sadece açgözlü bir ev sahibisin BEN: Tamam... Bir çiftçinin yiyecek yetiştirip ücretsiz vermesini mi bekliyorsunuz? Açgözlü bir çiftçi mi? Onlar: Tabii ki hayır Ben: Bir doktorun size ücretsiz tedavi etmesini mi bekliyorsunuz? Açgözlü bir doktor mu? Onlar: Tabii ki hayır ben: tamam, ne demek istediğimi anlıyor musun? onlar: Pek değil Ben: <sighs>

İkisine de sahip biri olarak: Çocuksuz oldum ve dünyayı gezdim ve 6 yıldır babayım Size kendi deneyimimi anlatayım: Çocukların ve ailenin neşesi, seyahat özgürlüğünden ve bankada birkaç ekstra dolardan çok daha fazlasıdır. Aşağıdaki alıntılanan yazı, ikisini de deneyimlememiş birinden geliyor. İyi niyetli olsa da, bu eksik bir görüştür çünkü alternatif - çocuk sahibi olmak - yazar tarafından deneyimlenmemiştir. İnsanların farklı öncelikleri olmasını tamamen anlıyorum. Ve hayatın güzelliği de budur - hepimiz istediğimizi seçebiliriz. Sorun değil. Ama bu bir "yaşam taklifi" değil. Geçici olarak para tasarrufu sağlar, birkaç yıl daha fazla uyuyurur ve daha az sorumluluk gerektirir. Hepsi bu. (Hatta çocuk sahibi olmanın zamanla net değer açısından net olumlu bir avantaj olduğunu iddia edebilirim, çünkü gereken sorumluluk göz önüne alındığında.) Hiç çocuğu olan birinin pişman olup keşke seyahat etmesini dilediğini görmedim. Bunun bir sonucu olarak, sadece para, kariyer, seyahat ve maddi şeylere odaklandıktan sonra aile kurmamış olmaktan tamamen pişman olan birçok insan tanıyorum. Çocuk sahibi olup olmamayı düşünenler için, dünyanın dört bir yanında gezilmiş birinin fikrini dinleyin: Güney Amerika'da yaşıyordum. Çin Seddi'ne tırmandım. Akdeniz ve Tuna'da yelken açtı. Cape Town, Şanghay, Iguazu Şelaleleri, Toskana, Paris, Prag ve Bogota keşfetti. Afrika'da safariler ve Londra'da publar. Tüm seyahatlerime rağmen, en büyük mutluluğum ve tatminim - çok uzak - baba olmaktan geldi. Ve bonus: Hâlâ seyahat edip dünyayı görebilirsiniz... Ama küçük insanlarınıza dünyayı da gösterebiliyorsunuz. Aşık ol, çocuk sahibi ol ve dünyayı gör. Her şeyi yapabilirsin.